
Gisteren ben ik helemaal verliefd geworden op de Tervuerense herdershond.
Op de hondenschool is de familie die de agilitylessen geeft, helemaal gek van hen, en iedereen in die familie (behalve de dochter
) heeft er dan ook een of meerdere.
De bazin van Early, had pijn in haar rug, en omdat ik altijd bij de agility kijk en help met opbouwen en afbreken, mocht ik met early lopen.
Early is een doorgewinterde hond, en heb superveel geleerd door met haar te lopen!
Nu viel me op dat deze honden zowel super energiek zijn, als super rustig. wanneer je ze bij jou had staan, was ze kalm, keek ze je aan met van die prachtige bruine ogen, en kwam ze aandacht vragen zonder opdringerig te doen.
Wanneer je met haar liep, werd ze ongelooflijk enthousiast en energiek...
zijn deze honden ook echt zo in het dagelijkse huisleven? wat is jullie ervaring met dit prachtige ras?
(dacht overigens niets te hebben met herdershonden, maar nu ben ik toch overstag gegaan hoor!)
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Tervuerense Herdershond" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken

Het is een leuk ras, als je er wat mee gaat doen, zijn wat nerveus van karakter, hebben een consequente opvoeding nodig. Als je dit aan ze kan bieden, iets om te werken en een correcte opvoeding dan heb je er een goude hond aan, en je moet zelf ook zeker van wandelen houden.

Ja grappig, wij hadden het met de terveurense van een familielid.
Een reu en een teef waar we altijd samen met onze honden mee naar het strand gaan.
Ik ben zelf niet echt een herder fan, is niet mijn type hond.
De TH reu van haar was heel erg angstig naar mannen toe, moest niets van mij hebben.
Maar nu na een jaartje samen wandelen begint hij mij te vertrouwen.
Geen druk, niks forceren, en z'n nieuwschierigheid het werk laten doen.
Een hele grote werkdrift (zeker als ik naar die Landseer en Newfy kruising hier kijk)
Blijven wel zenuwachtig , en soms wat ongeduldig als het om de bv apport gaat.
Komt nog wel eens voor dat we terug komen van een wandeling, en er een paar tandjes in m'n been staan.
Dus niet te lang wachten met de apport weggooien. 
Maar verder erg leuke honden, met een zéér grote werkdrift.
Zijn ze thuis, lijken ze me verder erg rustig als we daar op bezoek komen.

Yep de meeste herders hebben dat, als ze maar wat te doen hebben zijn ze in huis rustig.
Ze moeten duidelijke regels hebben, en een duidelijke opvoeding.
Sommige vinden herders van die zenuw hondjes, ik noem het energiek, de 1 heeft dat meer dan de ander, de 1 heeft meer beweging, geestelijke uitdaging nodig dan de ander. Krijgt de energieke herder dat niet ja dan kunnen ze zenuwachtig overkomen wat niet gek is. Als je daar op let dan is er niks aan de hand en zijn het rustige honden, tot er actie is
Groetjes Bianka

dus eigenlijk kan je zelf 'n beetje 'regelen' wanneer ze rustiger en wanneer ze energieker zijn, zolang je maar bezig blijft met hen...
nu wordt het lijstje met volgende pups nog groter hoor!
ik zou sowieso binnen twee jaar 'n pup bij willen, als ik dan al alleen woon, maar ben heeel erg aan het twijfelen over het ras (natuurlijk heeft het nog tijd)
de duitse dog stond op 1, maar hier kan je geen agility mee doen, en dat is wel iets wat ik graag zou doen...

Onze buren hadden er een, maar die is een paar jaar geleden overleden. Ze hebben nu net een Oud Duitser puppy.
Maar het duurde echt heel lang voordat ze een nieuwe hond namen, want hun Tervuerenaar was echt een gouden hond. Hij was heel consequent opgevoed, had strikte regels, maar luisterde perfect. Hij was heel zelfverzekerd en absoluut geen doetje. Gebeurde weleens dat hij in gevecht kwam met een andere (dominante) hond, maar waar de Tervuerenaar van m'n buren direct reageerde op HIER, ging de tegenpartij door... en dat pikte hij niet. Hij liet niet met zich sollen.
Hij was ook ontzettend waaks. De deuren van het huis konden in de zomer wagenwijd openstaan en niemand die ook maar een voet het huis in hoefde te zetten, want dan werden ze gesnaaid. De Tervuerenaar stapte nooit over de grenzen van z'n 'terrein' heen. De postbode wist ook dat hij gewoon de post op de deurmat kon neerleggen en niets te vrezen had, maar wee de gebeente als hij een stap in huis zette.
De Tervuerenaar van m'n buren was ontzettend fel, maar ook ontzettend onder appel, altijd. Als je er tijd in wil steken om deze hond goed te trainen en z'n energie kwijt kan laten door middel van sporten of gehoorzaamheidstrainingen of iets dergelijks en als je met een temperamentvolle hond om kan gaan, heb je aan de Tervuerense Herder een superhond. In huis inderdaad rustig en kalm, maar altijd waakzaam.
Zo ken ik ze in ieder geval.
De Tervuerenaar van m'n buren bekeek iedereen met argwaan en achterdocht, maar 'zijn eigen' was zijn alles. Ik, als buurmeisje, had niets van hem te vrezen. Kan nog herinneren dat ik tegen hem aan heb gelegen, half te slapen.
De reden dat mijn buren niet opnieuw voor een Tervuerenaar hebben gekozen is onder andere omdat ze een hond wilden die wat vriendelijker en evenwichtiger van aard was, minder pittig en betrouwbaar met (kleine) kinderen.

Ik weet niet in hoevere het ideale honden zijn met soortgenoten.
Die ik nu ken zijn toch wel redelijk baasgericht/beschermend.(lijkt me niet meer dan logisch bij een herder).
Vanuit het aandacht/jaloezie punt hebben we al een paar keer een conflict gehad met de herder en onze honden.
De herders willen hun baasje toch wel voor zich zelf.
En zelfs de reu wordt vaak even op afstand gehouden door z'n terveurense zus.
Of in iedergeval terecht gewezen tijdens spel momenten.
Zijn dan echte politie agentjes die graag willen dat andere honden binnen een roedel zich aanpassen naar hun gedrag.

de tevuerense herders op de hondenschool spelen nochtans goed met soortgenoten...
kan dit opvoeding zijn, of heeft dit eerder te maken met uit welke lijn de hond komt?

mijn moeder heeft ook een tervuerense herder, en het is idd zoals je beschrijft zij hebben meestal ook 1 baasje dit zie je aan nuchka zelf ook wel.
zij kent me enorm goed maar als mijn moeder in de burt is of met balletje gaat spelen en ik roep haar zal ze niet komen en heeft enkel mijn moeder in het oog.
ook moeilijk met gehoorzaamheid omdat ze geen hulp wilt van andere mensen, zoals het helpen met bepaalde oefeningen. dan moet mijn moeder telmlkens helpen.
maar is een heel lief en aanhankelijk dier. dat kan ik je verzekeren en plezier aan hebben doe je oook enorm.

het is een hele mooie ras wij hebben hier ergens in de buurt ook een Tervuerense Herder ik vind die ras echt super mooie
gr.julia

Hier waar ik woon zijn er echt wel héél veel Tervuerense Herders. Ik denk dat er hier elke dag wel zo'n 3-4 voorbij lopen in de wijk.
Ze kunnen allemaal niet met andere honden, alleen ééntje wel, dat is een jong teefje van 7 maanden oud.
Ik merk wel dat dit ras erg zenuwachtig overkomt soms, ze staan de hele tijd maar wat te trippelen en te piepen.
Ik vind het wel prachtige honden, ik denk alleen niet dat ik zelf genoeg "overgewicht" zou hebben voor zo'n hond
.

@Miora; Ik zou het niet weten. Als je wil weten wat voor karakter je kunt verwachten bij een pup, zou ik kijken naar de ouders. Als die heel fel zijn, kun je ook een felle pup verwachten denk ik. Zijn de ouders juist erg gematigd getemperd, dan kun je lijkt me een rustigere pup verwachten.
Voor de rest speelt opvoeding natuurlijk ook mee, maar een pup heeft z'n eigen karakter al van de geboorte meegekregen.

Ik ga me eens rustigaan oriënteren in het ras denk ik. Ik vind het echt prachtige honden, en early heeft gisteren een heel zware indruk achtergelaten op mij.

Wij hebben nu toevallig 2 tervuerense pups uit een mechelse herder combinatie, maar ben er zeker van overtuigd dat de opvoeding en de manier van opgroeien een hele grote rol speelt in het gedrag van de hond.
Onze beide pups zijn helemaal niet zenuwachtig en zijn ook nergens bang voor, en al zeker niet voor mannen.
Ik moet wel zeggen dat de opgroei van deze pups niet te vergelijken zijn met v.b. ons andere ras de boxer.
de pups zijn onderling veel ondernemender en luidruchtiger.
nu hadden ze me al gewaarschuwd dat de opgroei van de pups in de huiskamer een behoorlijk opgave kon gaan worden, en daarin hadden ze helemaal gelijk
.
Maar het is zeker een geweldig ras die in korte tijd ontzettend graag en veel leert.
Als ik nu al kijk hoe ze gefocust zijn op mensen.
Dat gaat bij een boxer toch heel veel langzamer.....

nou ik heb er twee,verschillend zijn ze...joy is echt supper rustig
jill is supper energiek,maar thuis is ze ook heeel rustig en lief blaft niet
ik ken wel tervuerense die heel werklustig zijn en daar ook zo op reageeren dus hyper,maar als je 28/29 mei in deurne komt is er belgieche herder weekend dus ook een hele boel tervuerense bij elkaar kan je zien hoe veel verschl er tussen zit kwa karakter/vacht/kleur..............maar dat heeft vast ieder ras.
.
"
Als ze "Kirby lach eens", zeiden, dan ontblootte hij zijn tanden

Bij mij zijn er twee tervuerense herder op dogdance.
Ik vind ze heel leuk! en heel mooi trouwens!
Ze zijn als ze bezig gaan en samen werken echt ontzettend energiek en hebben echt heel veel aandacht voor hun baas. Als ze een pauze nemen zijn ze wel rustig maar ik denk ook dat dit heel vele ligt aan de opvoeding.
Ik vind ze heel leuk 

het lijkt me dat iedereen er verschillende ervaringen mee heeft,
maar dat wel bij iedereen is opgevallen dat ze zowel héél erg rustig en bedeesd kunnen zijn, als heel speels en actief! 
Ik ben echt helemaal verliefd...
Jammer genoeg wil m'n vriend doodgraag 'n akita:p
ach, we hebben nog anderhalf jaar om ons in te lezen, dus...

een tervuerense herder is wel makkelijker dan een akita in ieder geval. dat kan ik je al meegeven, maar zolang jullie een ras kiezen dat jullie beiden willen is het voor de hond zelf ook al een stuk leuker.
dus in principe nooit een ras kiezen waar je niet 100% voor wilt gaan.

Het grappige is dat ik op heel aparte soorten rassen val... zo ben ik gek van mijn franse bull, maar ben ik ook nog steeds betoverd door m'n shiba inu..
Hoe lief, mooi en subtiel zij kan zijn...
nu ben ik dus gek van tervuerenaars (al heb ik hélemaal niets met mechelaars) en ook ben ik nog steeds smoorverliefd op de duitse dog.
Ik ben wel al zeker dat het geen duitse dog zal worden, want ik wil agility kunnen spelen, en dat gaat natuurlijk niet met 'n dog
(hond te groot, hindernissen te klein!)

Mja, dat zou mischien ook nog een leuke discussie zijn.
Welk ras is "makkelijker"(moeilijk begrip)
:Terveurense of een akita ?
Om te trainen voor agility zou ik toch voor een terveurense gaan.
Maarja, ga je voor het uiterlijk wat gewoon persoonlijk is natuurlijk kun je voor de akita gaan.
Probleem is natuurlijk opgelost als je vriend met de akita agility gaat doen. 
Doet je vriend verder niets met de akita qua sport, maar wil hij wel dat er een akita komt heb jij weer een probleempje als je agility met de hond wilt doen..
Pffff.
vragen, vragen, vragen..
Succes.

Over het algemeen is trainen mijn taak. 
hij verwacht van 'n hond datie lekker kan gaan wandelen, maar dat de hond verder aan z'n voeten ligt bij het gamen, of bij het tv kijken.
Ik wil echt sporten met de hond. Zo doe ik nu met mijn twee bengels gehoorzaamheid, en binnenkort met zijn terrier, en mijn bull agilty

Hier een kruising met Tervuerense herder.
We hadden vroeger thuis een Groenendaeler, het zwarte neefje van de Tervuerenaar, en die was zo lief en zacht van karakter, dat het voor mij een aandachttrekker was om naar dit half Tervuerentje te gaan kijken.
En wat kan ik zeggen, ze vervult de verwachtingen, gouden karakter, niets agressie, lief met kinderen (groot en klein), zacht in de mond, knuffelig, inderdaad onzeker indien met nieuwigheden geconfronteerd, maar zeker niet bijterig (blaffen daarentegen), wil graag haar baasjes plezieren, maar je moet wel duidelijk grenzen stellen wat gewenst is en wat niet.
Over het algemeen hebben wij aan Sasha een heel brave hond, met af en toe een opflakkering van ondeugendheid, maar dat houdt je wat scherp, en dan gaat het nog over kleinigheden (nooit stelen, en ineens de buurvrouw haar hondenkoekjes allemaal opsnoepen terwijl ze zogezegd aan het knuffelen is, ik lag in een deuk en de buurvrouw ook, zo van die kleinigheden, ...) Maar Sasha is ook zeer enthousiast, heeft daar niets voor nodig, en heeft zeker haar beweging en uitdagingen nodig, geef haar dat en de rest van de tijd is het een levende knuffel, die graag mee in de bank hangt. Heel erg op mensen gericht.(ons dus, allebei, zowel mijn man als ik, maar mijn man is de grote baas, dus als we er allebei zijn luistert ze eerder naar hem)
hallo allemaal we hebben een teefje van bijna een jaar en 23 augustus halen we nog een pup op het zijn super lieve honden voor de kids en de bazen die van ons is een echte familliehond ze is niet bang of zenuwachtig ze is wel superactief als je met haar bezig bent ik heb eigelijk nog nooit een angstige of zenuwachtige tervurense gehad dit is nu mijn derde en ik geniet er elke dag enorm van succes met je keuze

Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Tervuerense Herdershond" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?