Hoi! Ik heb sinds 2 weken een hond. Hij is 8 maanden, zindelijk, bijt niet etc. Ik heb hier heel lang op gewacht en naar verlangt. Ik heb me super goed ingelezen en voorbereid en ik was de dagen aan het aftellen. Nu hij hier 2 weken is twijfel ik enorm of dit een goede beslissing is. Het is een makkelijk hondje en superlief en schattig maar ik voel dus geen band met hem. Ik zie dat iedereen zn hond echt als kind ziet en helemaal weg is ervan maar ik heb dat dus echt niet. Ik maak me hier zorgen om en ben bang dat ik geen band kan krijgen. Ik vind mezelf echt een slecht mens want hoe kan ik geen liefde voelen voor zo een schattig beestje. Ik laat hem uit en zorg goed voor hem en knuffel met hem maar ik voel niet echt die spark…. Heeft iemand dit ook ervaren?
Ja hoor dat is vrij normaal. Een band moet groeien door samen dingen te beleven. Komt vanzelf hoor.
Pas twee weekjes bij je, neem er de tijd voor, de eerste weken is zinderlijk maken, daar gaat alle tijd in zitten, uitlaten verzorgen, je ritme wordt even helemaal door de war gegooid, neem de tijd ervoor om de bamd met deze hond te krijgen…niets puschen , heus het komt dat je straks de band ermee krijgt..je schrijft , een lief hondje…
Het hondje is 8 maanden en al zindelijk.
Wat is het voor een soort hondje, een bepaald ras?
Het moet inderdaad groeien, jouw hondje kent jou ook nog niet goed dus dat kost tijd om met elkaar een band te krijgen.
Wat vind je hondje leuk om te doen?, je kan er bv mee op cursus gaan.
Of zoals je met een puppy doet, gaan socialiseren, ga een keer naar het bos, op een terrasje, tuincentrum etc.
Zodat je met je hondje op stap gaat zodat je steeds meer op elkaar raakt ingegespeeld.
Dat heb je niet van de één op de andere dag.
Mijn hond was 13 maanden toen ik hem kreeg, en ik,heb maanden gedacht, is dit het nou, wil ik dit echt. Het was mijn vierde hond nb.
Veel mensen zeggen gelijk, ik ben verliefd, ik, kan al niet meer zonder. Maar ook veel mensen voelen het zoals jij en ik, maar durven er niet voor uit te komen.
Je hond is 8 maanden, heeft dus al een baas gehad waar hij aan gehecht was, ook hij moet omschakelen en zal zeker de eerste weken zich nog niet laten zien hoe hij zich voelt. Ook jij moet de band opbouwen en dat heeft tijd nodig en soms best veel tijd.
Na een paar maanden werd mijn hond heel ziek, ik vond hem doodziek beneden toen ik opstond in de ochtend, en toen realiseerde ik me, oh ik,houd toch wel heel veel van je..... toen pas.,.
En off topic, sindsdien slaapt geen een hond meer alleen.
Ja, dat is normaal hoor.
Ik heb bij de ene hond wel meteen die spark, en met de ander komt dat veeeel later.
Vaak duurt het bij mij langer met de makkelijke hondjes, waar ik minder ''werk'' in hoef te steken.
Maar het komt altijd
Herkenbaar. Ik heb mijn hond vanaf pup (8 weken) en ik had ook niet meteen een klik. Maar de band groeit en komt wel als je elkaar beter leert kennen.
Hier ook in het begin geen echte band gehad. De eerste paar weken/ maanden heb ik een beetje gewisseld tussen momentjes van paniek (was dit wel een goede keus?), een neutrale houding (Ok, hij is er gewoon) en "oh, hij is toch wel schattig". Momenteel doen we echt alles voor hem, en wil ik helemaal niet denken aan een mogelijk einde ondanks alles.
Zoiets heeft inderdaad in de meeste gevallen gewoon tijd nodig. Het is ineens een hele verantwoordelijkheid, je moet ineens aan nog een familielid denken als je iets wil doen en dat kan in het begin wat overweldigend zijn.
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?