Do is angstig en nu ook dreigend naar kinderen.. Wat nu?

Hallo!
Ik volg een cursus met mijn Golden Retriever Do, vorige week 1 jaar oud geworden. 
Nu was ze altijd al een angstig aangelegde hond, maar sinds ze begin dit jaar weggelopen is en in paniek de hele wijk doorgerend is is de angst uit de hand gelopen. 
We hebben haar als pup overal aan laten wennen, waaronder ook kinderen op straat, maar nu ineens vertoont ze heel erg dreigend gedrag. Vanmiddag begon ze tegen een meisje van 2,5 te grommen nadat zij aan het huppelen was (waarmee ze al ruim 2 uur in dezelfde ruimte was) en vervolgens greep ze naar dit meisje (zonder dat het meisje dreigend een hand uitstak of op Do af kwam lopen, Do zocht het vooral zelf op).

Nu heb ik de hondenschool al gemaild met de vraag of we dit tijdens de cursus kunnen behandelen of dat we andere hulp moeten inschakelen, maar hierop nog geen antwoord gehad.Thuis hebben we namelijk geen kleine kinderen, dus oefenen zit er thuis niet in. We zijn heel erg alert op het dreiggedrag van Do, laten de hond sowieso nooit alleen met kinderen en houden beiden erg goed in de gaten. Toch vertrouwen we dit niet en zijn bang dat het verder uit de hand zal lopen als we nu niet juist handelen. Er zit bij Do ook niet al te veel tijd tussen het dreigen en vervolgens het proberen te bijten.

We begonnen de cursus om Do rustig uit te kunnen laten, zonder dat ze uit angst juist óns uitlaat. Daarnaast was ze ook erg bang op vreemd terrein en met veel honden om haar heen, dit is allemaal al erg veranderd. Wel merkten we op cursus dat Do dingen de eerste keer héél eng vindt, maar na 1 keer is die angst weg (bijvoorbeeld over het dak lopen, door de tunnel en de kattenloop). Verder kan Do prima alleen zijn en ook commando's volgt ze snel op. Daarnaast vertoont ze totaal geen angst naar ons toe. Ik kan echt alles met haar doen en zou haar zo niet bestempelen als een 'agressieve hond'. Toch ben ik bang dat de mate van angst uiteindelijk een keer nog verder uit de hand zal lopen en dat wil ik met alle moeite zien te voorkomen.

Ik hoor graag wat jullie hiervan vinden, of jullie hier misschien ervaring mee hebben?
Groetjes,
Nikita & Do

ik heb er geen ervaring mee maar het kan ook zijn dat hij lang geen kinderen heeft gezien

Dankuwel voor uw reactie! Opzich valt dat best mee, we hebben een eigen winkel waar Do altijd heeft gelegen waar ook kinderen kwamen. We hebben ook een buurmeisje van 11 jaar en we wonen op de hoek van een basisschool, dus opzich zijn kinderen niet vreemd. Toch durf ik nu niet te gaan 'oefenen' met kleine kinderen omdat ik bang ben dat Do toch ineens angstig wordt en ik dan niet weet wat zij gaat doen.

Misschien kan je beginnen met een kind in de ruimte en de hond aan de leiband , de hond belonen met koekjes of spelen met speelgoed terwijl het kind gewoon aan het spelen is met iets anders. Kind dichter en dichter laten komen ( dit gaat over heel wat tijd, niet te overhaasten). De hond moet leren dat kinderen leuk zijn.

het kan ook zijn dat een kind hem te ruw geaaid heeft of pijn gedaan heeft

Voor je hond was 2 uur in dezelfde ruimte met een peuter duidelijk te lang. Ik zou contact opnemen met een gedragstherapeut om te leren hoe je je hond het beste kan helpen.

Ja, we denken dus dat er misschien een kind geprobeerd heeft om Do te pakken te krijgen toen ze van huis weggelopen is. Bedankt voor de tips!

ja dat kan ook er achter jagen maar niet te pakken krijgen
doen kinderen haar ooit is aaien?

Hoe reageert ze op lekkers? Is het misschien een idee om het kind naast jou te laten zitten terwijl jij wat beloning geeft en het zo op bouwt? En hoe reageert ze op vreemde? Anders zou je namelijk ook vrienden hun een beloning kunnen laten geven, die daarna gelijk weer weg lopen. Zo leert ze dat mensen niks van haar willen en alleen maar leuk zijn.

De laatste tijd laat ik kinderen inderdaad niet meer aaien, ik wil het niet op mijn geweten hebben dat Do iets doet. Er was vanmiddag ook nog een ouder kind dat met Do probeerde te spelen. Op een bepaald moment vatte Do het ineens als dreiging op en probeerde ze te bijten. We hebben deze jongen later op de middag lekkers gegeven om aan Do te voeren, hierna was ze niet meer bij hem weg te slaan.
Ik ga eens proberen het inderdaad op te bouwen, door bijvoorbeeld het kind in dezelfde ruimte maar wel ergens anders te laten spelen en door inderdaad vrienden lekkers te laten geven etc.
Dankjulliewel!

en daarvoor toen do nog niet zo deed en je kinder do lied aaien mischien heeft 1 van hun haren uitgetrokken

Het belangrijkste is dat, als je een angstige hond een beloning geeft, de hand gelijk weer terug trekt (en zeker niet probeert te aaien) en weg loopt. En hoe goed gebruikt ze haar neus? Zie je haar vaak snuffelen? Anders zouden zoek-spelletjes ook erg goed voor haar zijn om haar te leren eerst de neus te gebruiken.

Nee ze is niet agressief hoor,ze is zoals je omschrijft angstig aangelegd.

Met angst in je lijf ben je een héél gevoelig hondje en kan je gewoon minder hebben.

2 Uur met een kind in 1 ruimte is haar teveel geworden,het grommen is communiceren,ze vraagt op dat moment om meer ruimte en rust,praten kan ze niet,grommen wel.
Zat er nog tijd tussen de grom en de snauw? Of was het in 1 beurt zeg maar?
Is het meisje geraakt?Gewond?Gebeten?
Op zich als een tand je huid raakt kun je al snel een kras hebben,wat niet persé wil zeggen dat de hond dan gebeten heeft.
Een hond kan namelijk ook afstand vragen door naar voren te komen met een open bek,ook aan te raken,dit is niet bijten,maar kan je wel een buts of een schram geven als zo'n tand je huid raakt.

Wat ik zou doen is mijn hond de volgende keer meer ruimte geven tot rust.
Was het is jouw huis gebeurt? Dan kan ze de volgende keer als er een kind langer blijft,in een andere ruimte,lekker rustig.

Je mag haar meer gaan beschermen voor de dingen die ze niet aan kan of niet 2 uur lang aan kan.

Oh en wat we ook niet moeten vergeten is dat ze met 1 jaar door een angstfase heen kunnen gaan,meer stress dus.
En ze bol staan van de hormonen en lichamelijke veranderingen,daar worden ze ook prikkelbaarder van.

Dankuwel!
Het was jammer genoeg niet bij onszelf thuis, maar wel in een voor Do vrij bekend huis. In eerste instantie wisten we helemaal niet dat dit kleine meisje er ook zou zijn, anders was Do gewoon thuis gebleven. Helaas was ze vandaag ook nog eens niet helemaal in haar hum en erg aan de diarree.

Ze heeft het meisje gelukkig niet geraakt omdat ik het direct doorhad en probeerde haar met een harde 'uuuuuh' terug te dringen. Vervolgens kwam ze direct naar mij toe, zonder nog aandacht aan het meisje te besteden.  Ze vroeg inderdaad meer afstand door te snauwen, maar er zat vrijwel geen tijd tussen het dreigen en het snauwen dus we hadden geen kans de 'dreiging' in Do's ogen weg te nemen.
Ik heb haar wat dat betreft ook best veel beschermd door haar telkens op afstand te houden van het meisje en haar bij mij te laten liggen, wat ze ook rustig en zonder stress deed. Als ik namelijk had gemerkt dat ze vanaf het begin bang was voor het meisje had ik haar absoluut in een andere ruimte gelaten, maar het meisje en Do liepen vanaf het begin langs elkaar op, stootten elkaar aan en er was niks aan de hand. Tot het meisje van de wc af kwam huppelen, op dat moment staat Do op en loopt grommend op haar af. Hierop gaat het meisje stilstaan en Do aanstaren (fout natuurlijk) maar vervolgens was er geen tijd meer om in te grijpen omdat dit voor Do zo dreigend was om direct over te gaan op de snauw.

Bedankt voor alle hulp!

Ik zou er inderdaad ook een gedragstherapeut bij halen, voor er ongelukken gebeuren. Als je zegt in welke omgeving je woont ben ik er zeker van dat er hier wel mensen tussen zitten die je een goede gedragstherapeut kunnen aanraden. 
Probeer in de tussentijd kinderen te vermijden, zodat er geen verkeerde dingen gebeuren. Indien je toch een kind tegenkomt, en ze is braaf, overvloedig belonen. Het is nu heel belangrijk dat ze goede ervaringen krijgt met kinderen.

Dankuwel!
Ik was inderdaad van plan er een gedragstherapeut bij te halen, omdat ik mezelf straks niet wil verwijten dat ik te laat of niet goed gehandeld heb terwijl het angstige gedrag richting kinderen verholpen had kunnen worden.

Ik woon in Arnhem, tips zijn altijd welkom!

Dankuwel!
Ik was inderdaad van plan er een gedragstherapeut bij te halen, omdat ik mezelf straks niet wil verwijten dat ik te laat of niet goed gehandeld heb terwijl het angstige gedrag richting kinderen verholpen had kunnen worden.

Ik woon in Arnhem, tips zijn altijd welkom!

Dankuwel!
Ik was inderdaad van plan er een gedragstherapeut bij te halen, omdat ik mezelf straks niet wil verwijten dat ik te laat of niet goed gehandeld heb terwijl het angstige gedrag richting kinderen verholpen had kunnen worden.

Ik woon in Arnhem, tips zijn altijd welkom!

Beste Nikita,

Wij hebben hetzelfde probleem met ons hondje van 1 jaar en kinderen.
Nu hebben wij er al een gedragstherapeut bij gehaald. Bij Suzy Q is het ook angst en we moeten haar eigenlijk gaan leren dat kinderen heeeeeel erg leuk zijn. Dit moeten we doen door bijvoorbeeld eerst op 10 meter afstand een kind van ongeveer 8 jaar te laten staan die haar niet aankijkt en gewoon rustig is, en als zij dan ook rustig is moeten we haar uitbundig belonen. Dan gaan we langzaam aan steeds dichterbij en zodra ze stress signalen vertoont (likken, gapen, fixeren) dan neem je weer een stap terug. Zodra ze uitvalt ben je sowieso al over de grens heen van je hond.
En als ze helemaal gewend is aan het kindje van 8 dan kan je jongere kinderen gaan proberen.
Dit is allemaal heel erg leuk in theorie, maar wij hebben moeite met dit toepassen omdat we nauwelijks kinderen kennen.. :( dus we hebben de handvaten maar nu nog in praktijk brengen. 
Ze doet dit naar mijn moeder ook (op een of andere manier vind ze mijn moeder eng), en daar werkt deze aanpak wel bij. Dit hebben we al wel een keer in de praktijk kunnen brengen en gaan we komende zondag weer oefenen
Op zich denk ik omdat uw hondje ook angstig is, dezelfde aanpak zou kunnen werken. Maar het kan nooit kwaad om er een gedragstherapeut naar te laten kijken
Succes!