Mike, de beste hond oooit

Jullie weten vast wel dat ik een hond genaamd Balou heb van inmiddels alweer 9 maanden. 
Maar toen ik klein was hadden mijn ouders ook een hond: Mike, een Shih Tzu. Wij noemden hem eigenlijk altijd Mikiemouse.
Hij kwam zeer waarschijnlijk van een brood fokker. Scheve poten en geen goed gebit. Al erg vroeg kreeg hij artritis waar door hij steeds meer pijn kreeg en moeilijker kon lopen. Op 11 jarige leeftijd hebben wij hem in moeten laten slapen omdat de pijnstilling niet meer hielp en hij amper nog in de benen kon komen. Ik was toen 14. Dus ben echt met hem opgegroeit.
Hj was echt fantastisch! We zijn met 4 kinderen thuis en hij is overal bij geweest. Hij kon voetballen dat gebruikte hij zn hele lichaampje en was een echt maatje. Kon met elke hond en ander huisdier overweg. Luisteren deed hij niet zo goed, hij kwam alleen terug als je riep: Mike kijkes lekkerrrrr. En dan hadden we niks maar toch kon je hem altijd voor de gek houden.












Als ik vandaag buiten ben en ik zie een Shis Tzu denk ik nog altijd aan onze Mike. En soms mis ik hem nog.

Wat een mooie herinnering, prachthond was Mike. Heerlijk hoe je als kleintje zo'n grote vriendschap heb mogen ervaren.

Ja je kon er alles mee doen. Als kind ben je niet altijd bewust van de die hond het misschien niet zo fijn vind. Maar hij was ons altijd trouw. Ik hoop dat wanneer ik over een paar jaar kinderen heb ze dit ook mogen ervaren met onze Balou

ja ik draag ook veel honden in mijn hart.

mijn ouders wilde geen hond vooral ook omdat ik ze dood zou knuffelen...dus vond ik hondjes bij buren waarmee ik mocht spelen.
maar dat haalt het niet bij een eigen diertje
nu durfde ik ook geen hondje te nemen omdat Kaatje van mijn vriendin zo geweldig is daar kon niemand tegenop...wel dus...Pippa is de meest geweldige hond ooit

Een wandelgenootje heeft een oude hond en net besloten: ik neem er een pupje bij...want als deze er niet meer is weet ik niet waar ik het moet zoeken...en dan is er in je hart nog geen plek voor een ander..Ik vind dat wel slim geredeneerd ...zo blijf je niet alleen...

Je hebt helemaal gelijk! We hebben naast onze Mike wel andere honden gehad. Mijn zus kreeg er een cocker spaniel bij: Casper. Dat was toen Mike er nog was. En mijn moeder ging voor een Border Collie herplaatser. Mijn zus heeft Casper mee uit huis genomen en mijn moeder heeft de Border collie nu nog en die heeft ze opgeleid als hulp hond. (ze heeft zelf Miltiple Sclerose). Daar heeft ze nu een tweede Border collie bij die een jaar is en die gaat ze ook opleiden. Want de andere mag bijna met pensioen.
Alhoewel het allemaal prachtige honden waren/zijn blijft Mike me toch het meeste bij. Daar zijn we echt mee opgegroeit.

Ben het helemaal met je eens !
Dit is mijn vriendinnetje

Wat een schatje!  En ook lekker tussen de knuffels hahahaha.

Aah,ja,dat blijft je altijd bij. Wij hadden vroeger een schotse collie,loekie. Hij werd in juli geboren en ik in augustus,hij is 15 jaar bij ons geweest,toen was hij op..Heb me nog nooit zo verdrietig en ellendig gevoeld...