Welke naam?

Is het nou Anatolische herder of Turkse herder?

En ik zie weinig verschil tussen de kangal en karabas, allebij zwarte kop.
Of ligt het aan mij

Kangal – vaalgeel met masker, naar de plaats in Midden-Turkije waaruit dit type afkomstig zou zijn
Akbas – (witkop) witte vacht, zwarte neus, een type dat meer in West-Turkije voorkomt.
Karabas-(zwartkop) vaalgele of witte vacht met een zwarte kop, en eventueel gekleurde vlekken op de vacht elders

Volgens de FCI is het Anatolische Herder, ze vallen onder rasgroep 2.

http://www.raadvanbeheer.nl/rashonden/rasgroepen-erkende-hondenrassen/rasinfo/anatolische-herdershond/rasgroep/pinschers-schnauzers-molossers-en-zwitserse-sennenhonden/hash/ffc2713372a095f28269317485196fef/back/1466/

Lees hier even, de site van de raad van beheer.
Er staat dat in Turkije zelf ze de Kanggal genoemd worden en juist in Engeland de Karabarsh-Kangal, dus dat je geen verschil ziet klopt, want het is het zelfde ras!



Daarbij is de Akbas een hele andere hond! En geen FCi erkend ras!

oei ik zie net dat ze niet meer in het asiel is

Anatolië is een deel van Turkije

Het is Anatolische herder, maar Turkse herder kan dus ook.

En de Anatolische herder is weer verdeeld in 3 rassen,
namelijk de: Kangal, Karabash en Akbash.

Even duidelijkheid scheppen..

Turkse Herders
Anatolische Herdershond.
Turkije ligt in westazië en zuidoost europa, het Aziatische deel (ook klein Azië of Anatolië geheten) en het Europese deel (Thracië) zijn gescheiden door de Bosporus.

De naam Anatolische herder betekent in Turkije de hond die bij de kudde leeft, in het Turks is dat Coban Köpegi (hond van de herder). Dit is een verzameling van rassen en geen apart ras. De Kangal is wel een apart ras en is een type van de Coban Köpegi, elke Kangal is dus een Coban Köpegi maar niet iedere Coban Köpegi is een Kangal.


De oorsprong van de Kangal gaat tot 7000 jaar v.Chr. terug tot de neolithische tijd en hij is verwant aan de Molosser-achtigen uit Azië. In het boek van Job staat geschreven dat de nomaden van Turkmenistan naar Anatolië trokken, zo kwamen de honden in Anatolië terecht. In midden-Azië heb je honden die sterk op de Kangal en Akbash lijken.

De Kangal is vernoemd naar het gebied Kangal in de provincie Sivas in midden Turkije. Eeuwenlang is hij daar zuiver gefokt omdat het gebied zo onherbergzaam was. Turkije beschouwd de Kangal als hun nationale hond en Dr. Cafer Tepeli van de Seljuk-universiteit in Konya heeft een fokprogramma opgesteld om de Kangal, de Akbash en de Tazi een Turkse windhond, zuiver te blijven fokken en zo voor de toekomst te behouden.

Eeuwenlang werden de honden op functionaliteit gefokt wat voldeed werd in leven gehouden, de rest werd gedood, het ras is dus min of meer door natuurlijke selectie ontstaan. Je hebt verschillende types, de Karabash is reekleurig met zwart masker en zwarte oren, witte borstvlek en witte sokjes. Soms zie je wolfsgrauwe honden met witte borstvlek en witte sokjes. Karabash betekent zwartkop. Op de hoogvlakten van Konya zie je zwaardere types die driekleurig of tweekleurig, zwartbruin en wit zijn.

De Kangal is een kuddebewaker die s’winters als de kudde op de weides bij het dorp lopen een beetje rond het dorp struint om aan eten te komen en bij de schapen loopt. Zomers gaan ze mee met de herders naar de hoger gelegen bergweiden. In het Anatolische gebergte heb je wolvenroedels van zo’n zeven wolven.

Als er wolven zijn hebben de herders meerdere honden bij zich, als er geen wolven zijn maar één hond.

In het voorjaar zijn de wolven het brutaalst omdat ze dan jongen hebben. De confrontaties met de honden zijn dan het heftigst. Om ze extra te beschermen krijgen ze een band met naar buiten staande pinnen om.



De plaatselijke bevolking ziet de Kangal als een gevaarlijke hond en zal nooit in het gebied van de Kangal komen, alleen als de herder erbij is durven ze wel, de honden gedragen zich dan onverschillig naar vreemden.

De Kangal is stabiel, moedig, zonder agressie, onafhankelijk, zeer intelligent, trots en zelfverzekerd, trouw aan de baas en onverschillig naar vreemden.

De Kangal moet consequent en evenwichtig worden groot gebracht, door de zelfstandige taak bij de kudde zal hij zelf handelen en niet wachten op de verzoeken van de baas. Alleen als hij zelf vind dat hij het verzoek moet opvolgen zal hij dat doen. S’avonds als het donker wordt is de Kangal waakzamer dan overdag omdat hij vaak s’nachts moest werken.



De Akbash.

De naam Akbash staat voor witkop. Het plateau van klein-Azië is het thuisland van de Akbash.

De Akbash is familie van de andere witte berghonden. Zijn taak is het beschermen van de schapen en koeien tegen roofwild. In Amerika wordt de Akbash ook als huishond gefokt maar alleen één of twee puppen per nest zijn geschikt als huishond, de rest gaat weg als kuddebewaker.


De Akbash is zeer intelligent, trouw aan de baas en wantrouwend naar vreemden.

Een relatie op wederzijds respect werkt het beste bij de Akbash.

De internationale Akbash vereniging is een organisatie die zich wereldwijd inzet voor de Akbash.

Zij geven het advies deze honden niet in Nederland te fokken omdat er hier geen werk voor ze is.

Na tweeënhalf jaar zijn het zeer zelfstandige honden die moeilijk in een gezin te houden zijn.

De Akbash is geen erkend ras.

Interessant stukje tekst.