Tja het is geen nieuwe maar een hond of ander dier brengt weer orde in dag. Vaak heel andere koek aan karakter eigenschappen. Sommige kiezen ook niet meer voor een dier te zorgen en sommige gaan dierenoppaser zijn. Het is echt om het even maar mijn leven is niet zonder gespuis aan leven.
Ik denk wel weer dat veel mensen het niet perse kwaad of slecht bedoelen maar gewoon niet handig/lomp zijn met hun communicatie. En dan vooral omdat ze zich niet goed genoeg (kunnen) inleven. En zich al helemaal niet realiseren dat een opmerking zoals "herpak je" averechts kan werken.
Als je het tegen een puffende, uitgeputte marathon loper schreeuwt 200 meter voor de finish is het passend en misschien zelfs motiverend. Maar bij iemand in rouw werkt dat natuurlijk niet. Ik denk wel dat de intentie hetzelfde is als bij de marathon loper, ("niet opgeven!!") daarom wordt het waarschijnlijk gezegd.
Fred, ik ben een marathon loper, hahaha….heel veel gelopen…nu wat rustiger aan…en geen wedstrijden meer, door ogin gebonden door haar atopie kon ze niet alleen zijn, niet erg ik heb het er voor over gehad, een fijne griet zo lief…zo aanhankelijk, niets was me te veel…toch als iemand dat tegen je zegt hoe goed ook bedoelt is het even slikken, degene die dat zei weet niet wat een hond betekent voor je…en degen die het zei, is een fijn en goed mens, alleen dit was even slikken…. Ze bedoelde het goed, ze kon het niet aanzien dat er tranen kwamen.
Oh maar ik ben er van overtuigd dat men dat niet slecht slecht bedoelde hoor. Dat was ook niet wat ik probeerde te zeggen.
Maar weten waarom iemand zo of zo reageert kan al een halve troost betekenen om het daarna meteen te kunnen loslaten.
Als iedereen alles over elkaar zou weten, dan zouden we allemaal niet zo onnadenkend oordelen, maar begrip hebben, empathie hebben, of er gewoon van afblijven.
Voor iedereen zal het heel persoonlijk zijn, er vrede mee hebben als een geliefd dier een ziekbed heeft op het laatst, maar als het wat plotseling is is het heel moeilijk om het te aanvaarden, het een plekje te moeten geven. En ook of je alleen bent het huis is dan zo stil , de plekken waar de hond lag leeg. En het zoeken in de tuin, de wandelingen alleen .
Iedere zaterdag een wassing, we sloegen nooit over, was nodig voor dr…en een lieve vriendin die een wassalon heeft deed dat uit liefde voor ons, samen wassen , en dan de badjas aan en thuis de blazer er op. Zo hield ik dr huid onder controle, ook dat mis ik. Ook zij was verbaasd dat Ogin er niet meer was en komt nog steeds hier koffie drinken en ook zij zoekt Ogin ….even.
Ogin was heel bijzonder en heeft veel vrienden gemaakt zo te lezen. Lieve foto van der
Ogin was heel bijzonder en heeft veel vrienden gemaakt zo te lezen. Lieve foto van der
Ogin was heel bijzonder en heeft veel vrienden gemaakt zo te lezen. Lieve foto van der
Fred….. heeeeeel bijzonder. Geef niets hoor zo vaak gezegd…
Hoe raar het ook is wat ik nu schrijf, ik mis de verzorging van dr…..iedere ochtend na de wandeling, in de middag en voor het naar bed gaan, Ogin was echt een grote lieve berin die alles goed vond, ook bij de dierenarts, ze was daar de lieveling, liet alles toe, nimmer lelijk gedaan, Arts ging altijd bij dr op de grond zitten en als er eens iets ectraas gedaan moest worden, nooit tegen sputteren….. ze was er zeker een x in de maand soms meerderen keren in de maand, de arts is een orthopeed en een dermatoloog, ik wilde nooit een andere arts voor dr, gebeurde wel eens hoor maar gelukkig zelden.
Herpakken, het ligt er aan wie het zegt (is het je beste vriendin, zus of is het een buur die je eens in de zoveel tijd ziet) en in welke context of het gezegd wordt.
Ja, Ogin heeft altijd de hele dag van je gevergd. Altijd zorg, niet alleen kunnen zijn daardoor. Niet gek dat je er nog niet aan kunt wennen dat ze er niet is.
Maar doorgaan moet je wel, de tijd kan je helaas niet stilzetten, je moet eten, slapen, boodschappen doen enzovoorts.
Soms zou je willen dat de tijd stil kon of terug gezet kon worden.
Herpakken, dat heeft tijd nodig…..afleiding zoeken doe ik, hoewel ik wandel op plekken waar ik met mijn honden altijd wandeld, doet me goed, heb wat as gestrooid waar ze iedere dag kwamen, thuis…ontloop ik, het is voelbaar een grote leegte, ja het heeft tijd nodig, ik weet het. Een geliefd dier die bij je is is niet alleen een huisgenootje voor je het is zorg liefde en saamhorigheid, nooit alleen. Tuurlijk heb je mensen om je heen, maar die zijn er niet iedere dag en gaan weer weg, eenzaamheid ligt op de loer, zeker als je ouder wordt en alleen bent.
Ik moet er ook niet aan denken alleen te zijn als Diki er niet meer is. Stiekem denk ik wel eens aan een tweede. Maar de kosten houden me tegen en ik weet twee honden , dat ik dat niet echt kon waarderen vroeger, Toch...stel Diki gaat nog 7 jaar mee, dit ras kan heel oud worden, hier in de straat woont er een die is 15, dan ben ik in de 70. Kan ik dan nog aan een nieuwe hond beginnen.... luxe problemen heet dat.
Veel sterkte ??
Veel sterkte ??
Heel bijzonder, Ogin had heel veel supplementen nodig, kwam uit Belgie, heb hun laten weten dat Ozjin er niet meer is, zodat er geen supplementen worden toegestuurd, een firma die mij zoveel geholpen hebben…..kreeg ik vanochtend een kaartje van hun…. Over de post, heel bijzonder. En zo lief.
Wel lief. Goede klanten PR
Wel lief. Goede klanten PR
Wel lief. Goede klanten PR
Hovawart…een x drukken, hp is traag maar verzend wel .
Wat fijn zo'n kaartje Willemijn.
Dat is een lief gebaar ik had er hier eentje gekregen van de dierenarts.
Hier ook Fred, ban de dierenarts, en ook van hondeneten.nl, voer voor mijn Ogin….die heb ik natuurlijk ingelicht…
Ja maar geen misverstand, geen vervanger……. Geen een hond kan mijn overleden honden vervangen, ik ben alleen en ben benaderd, en ze is vannacht bij me gekomen.
Als je alleen bent ligt eenzaamheid toch op de loer, nu straks als ze wat gesetteld is kan ze overal mee naar toe waar ik ga. En lacht het leven je toch weer tegemoet, ik heb genoeg liefde en zorg voor het nieuwe huisgenootje.
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?