Dag allemaal!!
Graag wil ik van jullie wat ervaringen horen, hoe krijgen jullie je hond zijn/haar aandacht als hij losloopt?
Juno vind loslopen heerlijk, maar het brengt hem ook behoorlijk wat spanning. Hij gaat vaak op in snuffelen, en er is dan vrijwel geen contact met hem te krijgen. Aan de lange lijn overigens ook niet, maar als je dan even de spanning op de lijn zet heeft hij het door en komt hij aangetrippeld. Maar ook puur vocaal lukt het aan de lange lijn bijna nooit.
Het is dan wachten tot hij zijn aandacht bij jou brengt (met mazzel binnen een halve minuut, met pech duurt dit minuten). Als je hem dan roept komt hij (alhoewel hij halverwege de terugtocht ook rustig weer afgeleid kan raken van een geurtje).
Gek doen, of me verstoppen, werkt wel en niet. Ja hij ziet me dan staan, maar vervolgens raakt hij 9 vd 10 keer veel te woest en gaat keihard op je af en langs je rennen. Dat geeft dus niet echt het gewenste resultaat. het beste wat op dit moment werkt is doen alsof je wat PRACHTIGS ziet in het gras, soms komt hij dan even bij je kijken.
Dus - hoe krijgen jullie, subtiel, de aandacht van je hond?
Groetjes Anne-Wil
PS overigens is het standaard 'Juno fenomeen' hier ook weer van toepassing. In een trainingsomgeving, waarbij hij 'onder appel' staat (dus bv een zit en blijf heeft gekregen) komt hij altijd en direct. Dan kan hij zelfs de honden voorbij rennen. Maar als hij lekker zijn eigen plan aan het trekken is, is het heeeeel wat anders
Misschien trainen met een stil hondenfluitje (zoals clicker)
Het geluid van een voor ons onhoorbare hondenfluit is voor een hond héél hoorbaar.
En anders de hond nooit 'volledig' los laten gaan, altijd een klein beetje onder appèl houden.
oh en mocht iemand zich dat nog afvragen: uiteraard geef ik het commando 'hier' als ik zie dat hij richting mij komt (en erop vertrouw dat hij ook 'aankomt'). uiteraard krijgt hij 9 vd 10 keer een snoepje of een speeltje als hij naar me toekomt. Het is ook NOOIT een probleem om hem aan te lijnen, alleen moet je dus wachten tot hij contact maakt. Dan komt hij prima. Maar ja, het baasje wil soms ook wel eens wat in te brengen hebben he
Is dat niet gewoon jonge honden gedrag? Ik herken het heel erg in Nouri, als hij snuffelt hoort hij me letterlijk gewoon niet. Hij is zelfs niet af te leiden met een snoepje voor zn neus. Af en toe heb ik het idee dat het te obsessief word en geef ik hem wat minder ruimte aan de lijn, maar verder heb ik er zelf niet echt problemen mee.
*Nouri denkt bij training ook vaak genoeg *TOEDELS, IK GA ER LEKKER VANDOOR!
Hier "Maar ook puur vocaal lukt het aan de lange lijn bijna nooit." zou ik eerst aan gaan werken en dan pas los van de lijn.
Zelf roep ik de naam van de hond wacht dan 3 sec. en luistert de hond dan nog niet dan ga ik achteruit lopen.
Oja, als Nouri niet luistert als hij naar me toe moet komen loop ik gewoon weg, zo van; je zoekt het maar uit, ik ga. Dat werkt meestal, als hij dan bij komt komt is ie heel braaf
Mellow loopt niet los, maar als ze niet meeloopt dan loop ik door met een "doei!" en dan ineens zie ik haar voorbij rennen.
Ik blijf ook wel oefenen, roep haar vaak bij me, maar of ze ook bij me komt is weer afhankelijk van verschillende factoren
De "doei!" werkt vaak wel (maar ja, aangelijnd, dus uiteindelijk móet ze wel mee).
Bij Odi werkt de ''Doei, ik ga naar huis...'' ook heeeel erg goed.
Gek doen werkt hier totaal niet. Dan kijkt hij me van een afstandje aan, zie je hem denken (''die is gek..'') en rent hij vrolijk door.
Verder heb ik Odi niet geleerd terug te komen bij mij (wel geprobeerd hoor...), maar heb hem geleerd te wachten. Is het vrouwtje uit zicht? Stoppen en wachten tot ze er weer is!
Als ik hem weer wil aanlijnen na het loslopen, ga ik op mijn hurken zitten en roep ik hem enthousiast (soms met een beloning in mijn hand).
Werkt voor ons prima, en vind het nog redelijk subtiel.
T is hier meer de vraag hoe zorg ik dat Myra even stopt met constant op mij letten en haar eigen ding gaat doen en anders een doei Myra en dan raakt ze soms al in paniek dat ik weg ga xD me andere hond sasha reageerd altijd op lekker :p
Door te hurken,uitnodigend de naam zeggen of iets anders liefs,ogen klein maken,iets weg kijken.
Ik heb Mila ook 'kom maar voor de grote knuffie 'geleerd (gehurkt,armen wijd open,en wat weg kijken,dan loopt ze zo mijn armen in)
Wat ook kan is hurken en dan heel boeiend roepen 'oooohhhhoooo kijk hier eens,of wat is dit nouuuuuuuuuuu' en dan met je hand in het gras of op de grond bewegen/kriebelen,dan oogt het voor de hond of je aan iets interessant 'snuffelt'
Edit,haha,die laatste had je al vermeld :P (net overheen gelezen)
Als je het fluitje hoort als baas...heb je dan geen heel goede jonge oren?
maar snap het probleem....een knip en daar gaan ze...
Ik heb er eentje die mij in de gaten houdt totdat ze zeker is dat ik even niet oplet (een fractie) en dan gaat m'n uitgekookte woefje er vandoor....
Haha herkenbaar. Onze golden had er ook last van.. hij kwam wel maar dan wel op zijn eigen tempo. "Eerst even naar de andere kant van het water lopen bazinnetje!" Hij kwam wel ALTIJD... uiteindelijk. *zucht* Niet zo fijn als je daar 10 min staat te wachten tot je hond eens besluit terug te komen. Meer oefenen zorgde er uiteindelijk dat hij beter kwam, maar nog belangrijker denk ik was z'n leeftijd. Toen hij wat ouder werd ging het steeds beter. Misschien moet je je hond wat meer tijd gunnen?
Onze pup nu 7 maanden is zo aanhankelijk dat hij al naar me toe komt stormen als ie me 2 seconden niet ziet. Ben benieuwd of dat nog een keer omslaat.. hihi nu vind ik het nog érg handig! Ik hoef me nooit druk te maken dat hij ooit ver van m'n zijde wijkt.
Wat ik ook wel eens heb gedaan, als ze helemaal aan het eind van de 20 meter lijn stond "oooo, kijk nóu eens!" en dan kwam ze heel hard aanrennen. "Goed zoooo!", blaadje opgeraapt en even gespeeld.
Hier werkt altijd hojje lola. Dan doe ik of ik wegloop en dan komt ze meestal
niet :p wij laten ze gewoon snuffelen maar lopen zelf verder. Allemaal hadden ze snel door dat we niet op hen wachten, en dat wij ook hun lekkers meenemen. Als ze dan beslissen te komen ipv weg te lopen krijgen ze lekkers, even een spelmomentje of een goeie krabbel (Kilo heeft liever lekkers, Larah liefst een aai en Fennah liefst even spelen met de bal :p).
Maar als ze los zijn, mogen ze ook echt los van ons en hoeven ze niet binnen 5m ofzo van ons te blijven. Ze mogen alleen niet weglopen.
Dus misschien helpt dat bij hem? Gewoon laten snuffelen, blijkbaar is het daar heel interessant. Gewoon doorstappen. Komt hij écht niet, kan je hem gewoon gaan halen en even van dat plekje wegleiden
Misschien heb je hier iets aan, vanaf trainig & huiswerkoefeningen.
http://www.dogadvice.nl/ian-dunbar-dag-2-seminar-okt-2013/
Max heeft zowizo de aandacht bij mij als hij losloopt maar als er een hond passeert wil ik dat hij die negeert dus heb ik een bal in mijn handen en gooi ik de bal weg als hij braaf was
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?