Ik heb een probleem, helaas

Ik zal me zelf even voorstellen. Ze noemen mij Wap! Ik heb al heel me leven honden gehad. Ik ben gek op ze!! En als ik een hond door mijn ogen verkeerd behandeld zie worden dan wil, nee, moet ik er iets aan doen!! 
Zo doende had ik een vriend die een rottweiler/duitseherder pup had gekocht en hem zo een anderhalf jaar heeft opgevoed. Echter met een te harde hand. 

Ik snap dat het een dominante hond is, maar ik ben geen fan van een fysieke methode. Mocht het gedaan worden, dan niet TE! 
Ik heb deze hond van hem overgenomen, omdat hij amper voor zichzelf leek te kunnen zorgen, dus zeker niet voor een hond. 

Nu zit ik met een pracht beest van anderhalf in huis. Ik woon niet alleen en mijn huisgenoten hebben een andere filosofie over het opvoeden of het hebben van een hond. Waardoor ik heb discipline wil bij brengen en beweging. Krijgt hij alles zonder er maar iets voor te doen van mijn huisgenoten. Hij krijgt het wanneer hij wil, wanneer hij het op eist. 

Naar mijn mening hoor je een hond, zeker een dominante hond, discipline bij te brengen door de uiste commandos op het juiste moment te geven en hem als het ware te laten werken voor wat hij krijgt. De periode waarin ik alleen met hem was ging dit ook perfect. En is hij een kalme, tevrede hond. Echter vanaf het moment dat mijn huisgenoten terug kwamen van vakantie en word hij extreem druk. En nu lijkt het dus alsof hij lak krijgt aan alles en voornamelijk aan mij(De enige die hem grenzen bied).

Dit alles resulteert in de volgende problemen:
Hij lijkt enkel gecorrigeerd te kunnen worden door een ferme tik
De verhouding tussen mij en de hond is goed, maar zodra een van de andere huisgenoten er is lijkt hij lak te hebben aan alles dat ik hem heb geleerd.
Hij lijkt soms dominantie uit te stralen en hij begint steeds meer te dreigen door een onzeker grommetje eruit te gooien. 

What to do? What to do? 
Ik hoop echt handige tips van jullie te krijgen, want het is een geweldige hond!

PS voor ik dit heb gepost heb ik uiteraard met mijn huisgenoten gesproken, echter lijken ze niet bereid of in staat hun manier van handelen aan te passen. Ze hebben zelf ook nooit voor een hond gezorgd.

Als je huisgenoten niet mee willen werken denk ik dat je weinig opties hebt. Verhuizen?
Enneh, écht geen ferme tik geven hoor, ook al is dat het enige wat lijkt te werken, dit creërt meer problemen dan dat het oplost!

Verhuizen is helaas geen optie. Nog niet althans. En dat doe ik zeker niet. Ik heb dat zien gebeuren, waardoor ik de vergelijking kan maken. 

Ik hoop toch nog wat tips te krijgen, waar ik iets mee kan om het enigzins te verbeteren. Anders ben ik bang dat ik een nieuw baasje voor hem moet zoeken.

Wat een lastige situatie, ik hoop dat je zometeen wat tips krijgt van hondenkenners...
Ga je met hem naar de hondenschool?

Nee, dat was ik er vergeten bij te zetten. 
Ik ga niet met hem naar de honden school. Omdat hij de periode dat ik alleen met hem was, vrij wel perfect luisterde. Hij liep ook los en speelde. Hij is wel behoorlijk dominant, waardoor hij soms er gelijk boven op ging bij een ander om zijn dominantie te tonen. Maar ik kon hem daarin corrigeren als hij te ver ging en dan werd hij rustig en ging hij spelen. 

Echter nu dus de verschillen zo groot zijn in huis krijgt hij lak aan regels en lijkt hij ook wat agressiever te worden. Als ik hem nu probeer te corrigeren zie ik hem kijken, maar besluit hij door te gaan. Wat ook resulteert in dat het los laten lopen geen optie meer is als er meerdere honden aanwezig zijn. Want ik moet hem er echt met al mijn kracht af trekken. 

Dus ik besloot om eerst even te kijken naar tips om meer controle te krijgen over de situatie en om dan te zien hoe het met zijn gedrag veranderd. Ik wil sowieso met hem cursus los lopen doen etc.

Om te beginnen zou ik je huisgenoten op cursus sturen
het is super jammer dat ze je zo tegenwerken maar stug vol houden hoor!!

Je hond heeft al 'n heleboel mee gemaakt zo te lezen en de onrust en onduidelijkheid bij jou in huis maakt 'm waarschijnlijk ook niet erg veel rustiger.

Ga heerlijk met 'm er op uit, cursus, fietsen, wandelen, spelen, gewoon lekker in 'n parkje op 't gras zitten samen en genieten. Bouw 'n band op samen want op 't moment dat jullie band sterker wordt zul je ook merken dat hij niet zo veel last heeft van je huisgenoten.
Je hond zal gewoon weer terug in balans moeten komen en die tijd zul je hem ook echt gewoon moeten geven. Respect en vertrouwen, daar heeft ie in z'n leven nog niet veel van mee gekregen dus heel veel geduld en rust, komt 't vast 'n heel eind in de goede richting.

Heel veel geluk gewenst samen!!

Iedereen bedankt al voor de vlotte reacties deze morgen!! 

@Maartje Dat wil ik zeker gaan doen. Hoe reageer ik op hem als hij niet luistert. Want hij loopt niet meer aan voet, trekt enorm voor uit. Ik wil hem corrigeren, maar het lijkt niet te helpen. Tot dus ver doe ik het volgende, lopen en trekt hij vooruit dan sta ik stil tot hij naast me zit en loop ik de andere kant op. 

Is er een andere methode die ik wellicht kan toepassen?

Je zult het toch met zijn allen moeten doen, als je niet op een lijn zit met de opvoeding zal het probleem niet op te lossen zijn.

Dat lijkt helaas niet te gaan! En ik trok die conclusie eigenlijk zelf ook al. Ik hoop toch nog een aantal andere mooie tips te krijgen, waardoor ik de hoop niet opgeef. 
MAar uit eindelijk gaat het om wat het beste is voor hem

met elkaar om de tafel gaan zitten, en laat ieder zijn mening horen.

zet uiteen wat JIJ wilt voor JOUW hond, en of anderen daar aan mee willen werken, ze mogen gerust een eigen mening hebben, maar leg uit dat dat niet werkt als de mening tegen de opvoeding ingaat.

erover praten , scheelt veel ergenissen, laat hun ook eens met punten naar voren komen, en dan kan jij die zeker weerleggen.

zorg dat iedereen op een lijn komt, wat water bij de wijn mag best, maar geen fisiek geweld gebruiken, dat de een eens wat toleranter is dan de ander okee, maar daar moet het dan bij blijven.

met elkaar om de tafel gaan zitten.

Dat is al geprobeerd en gedaan, vele malen!! 
Wat er gebeurt is dat ze zeggen ja we houden er rekening mee en dan word het stiekem gedaan. En uit eindelijk gewoon niet meer. Wanneer daar iets van gezegd word ontstaat er fikse ruzie. 

En wat betreft het fysieke gedeelte. Dat gebeurt niet!! Zo ben ik niet, zo zal ik ook niet zijn!! 
Zo is hij voorheen behandeld en juist daardoor heb ik hem overgenomen. Ik had dit echter niet voorzien dat mijn huisgenoten zich zo zouden gedragen. 

Ik ben tevens op zoek naar een eigen plek, dit gaat helaas niet zo eenvoudig.

Om als eerste te beginnen..
Wat zijn de trickers van een Rottweiler.?.(Even de mensen die verstand van dit ras hebben.)
En wat zijn de trickers van een Duitse Herder.(ook weer voor de mensen die verstand van dat ras hebben)
Die gooien we bij elkaar...en wat komt daaruit.?
Ik vind het nogal een heftige kruising..(en ja, die zijn super lief voor alles en iedereen, enkel kan het gebeuren dat de Herder begint te waarschuwen, en de rottweiler het daarna overneemt om maar even een voorbeeldje te noemen).

Zou het kunnen dat je daar wakende verdedigingshond hebt lopen (met de nodige explosieve kracht) die smeekt om 1 duidelijk baasje in een rustige omgeving.?
En dat ivm huisgenootjes...gaat hem niet worden.
En voor mijn idee is dat de basis.
Is de basis niet goed, dan kun je trainen tot je een ons weegt.
Maar je moet jezelf afvragen wat deze kruising als basis nodig heeft.?

Bedankt voor het meedenken en je reactie.

Ik denk dat het mogelijk is dat hij meerdere boven hem heeft staan, met 1 duidelijke baas. 
Zoals ik al aan gaf deed hij het perfect toen ik alleen met hem was. Samen met mijn vriendin en mijn dochtertje. Hij luisterde ook perfect naar haar, gaf mijn kleine de ruimte.

Op het moment dat de andere kwamen, leek het te veranderen. Naar mijn idee komt dat, omdat zowel de Rottweiler als Herder dominante honden zijn. Ik geef hem verder geen ruimte om mij te domineren, maar hij heeft wel controle over de andere. En dat hij daarom zich nu wellicht sterker voelt of dominanter waardoor hij lak lijkt te krijgen. 
Overigens is dat lak krijgen wat steeds meer groeit. Er zijn momenten dat ik naar hem kijk en hij zich gelijk overgeeft, maar zijn ook zeer zeker momenten dat hij blijft door gaan tot hij zijn zin krijgt(wat hij niet bij mij krijgt, maar wel bij de andere).

Vandaar dat ik ook zelf al de conclusie trok dat als we niet allemaal op 1 lijn zitten het niet gaat werken. Nu ben ik op zoek naar hoe kan ik de situatie zodanig veranderen dat hij meer onder controle kan worden gehouden. 
Want het lak krijgen gaat nu van binnenhuis in bij zijn van mijn huisgenoten, naar buitenhuis op het moment dat ik hem uit laat.

Qua opvoeding zitten mijn partner en ik ook vaak niet op 1 lijn. Wij lossen het zo op: Als we samen zijn en er is echt sprake van op de hond letten (bijv. met visite of als we ergens heen gaan) dan spreken we van te voren af wie er reageert op de hond. Meestal als ik er bij ben, bepaal ik wat er gebeurt en geef ik de commando's en bepaal ik de grenzen. (Mijn partner mag dan hooguit op mijn afgeven dat ik beter op moet letten maar niet op Mikey zelf  )
We hebben hier alleen wel de ultieme regel dan er nooit geslagen of een tik uitgedeeld mag worden.

Ik krijg wel eens het verwijt dat ik strenger moet zijn, of van 'bij MIJ is Mikey heel anders enz.' maar ja, jammer dan, ik doe het op mijn manier waar ik een goed gevoel bij heb. En op dat soort momenten sta ik ook gewoon op m'n strepen en is het even mijn hond, mijn manier en mijn regels. En daar heeft op dat moment iedereen, incl. mijn partner, zich aan te houden.
Andersom komt het ook voor dat ik tegen mijn partner zeg, oke vandaag mag jij de grenzen bepalen. (haha, wel minder natuurlijk ) Dat is voor mij moeilijker omdat ikzelf veel minder streng ben. Maar ik hou me er dan buiten en reageer laat mijn partner uitmaken wat er gebeurt. En ook dit gaat altijd goed. 

Voor Mikey is dit heel duidelijk. Ze past zich ook altijd goed aan. Bij mij is ze vaak meer aanwezig en mijn partner is meer van het 'af' leggen. Van mij mag ze niet zomaar iedereen in zijn gezicht likken, mijn partner vindt dat juist meer iets wat mensen zelf mogen beslissen.

Als ik jou was zou ik zeggen tegen je huisgenoten. Oke luister, het is mijn hond en wanneer ik er ben, zullen mijn regels gelden. (Wat ze buiten doen als jij er niet bij bent moeten ze zelf maar weten, met natuurlijk wel dat ze nooit zomaar fysiek moeten optreden als een tik geven!)

Voor jou dan de zware taak altijd op de hond te letten als je thuis bent. En dan gewoon op een positieve manier. Aandacht vragen, leuke dingen doen, een eigen lig/slaap plekje creeeren vlak bij jou waar jij het toezicht op kan houden.

Ik denk ook dat je het dominante niet zo moet zien. Ik denk eerder dat het onduidelijkheid/ onzekerheid is voor je hond en dat hij ook voelt dat jij 'geïrriteerd' raakt en daardoor strenger bent dan normaal. Het is een hele logische reactie (en ook herkenbaar!) want je wilt dat hij naar jou luistert, maar dat is vanuit menselijk oogpunt gezien. In de ogen van je hond is het helemaal niet duidelijk waarom jij zo reageert en wat hij nu verkeerd doet.

Probeer ook de kleine dingetjes los te laten: Als je huisgenoten hem verwennen met bijv. lekkers.. ach, nou en.. zolang het niet schadelijk is voor zijn gezondheid kan het geen kwaad. Geef aan je huisgenoten goed aan dat ze geen giftige of schadelijke dingen geven en niet te veel. Blijft het voor iedereen gezellig. (Als ik met Mikey bij mijn moeder binnenkom zit Mikey vaak te bedelen in de keuken. De reactie van mijn moeder daarop is: 'oh kind, wil je soms wat lekkers dan.. ' en ja, Mikey bedelt Ik heb me hier bij neergelegd en het is echt geen ramp. )

Met het trekken buiten denk ik meer dat hij reageert op jouw onzekerheid dan dat dat komt omdat hij ook door anderen wordt uitgelaten. Blijf jezelf en doe wat je altijd doet. Hij is niet anders. Hij reageert alleen anders omdat jij anders reageert  
Misschien is hij iets drukker in zijn hoofdje door alle verschillen, maar dan nog is dat niet zo erg. Haal even diep adem en laat hem merken dat jij nog steeds jij bent. En trek hij, niet boos worden, gewoon rustig stilstaan. Ik zou niet wachten tot hij zit, maar zodra hij zo dicht bij je is dat de lijn ontspannen hangt weer verder lopen naar waar hij wilde. Het weer mogen lopen naar het gene waar hij blijkbaar graag naar toe wil (anders zou hij niet trekken) dat gebruik je dan als beloning voor het netjes naast blijven.

Gr. Alexandra

Bedankt!! 

Ik zal voor de verandering kort proberen te reageren. Ik denk dat je gelijk hebt over dat ik geirriteerd raak. Ik probeer het niet te doen en los te laten. Ik zal het proberen door het op jouw manier te doen en hopelijk werkt het. Bedankt daarvoor.

Ik zal die manier van mijn regels etc bij mijn huisgenoten voorleggen en hopelijk werkt het deze keer wel. 

Erg bedankt en fijn om te lezen dat iemand ervaring heeft met het niet op de zelfde lijn zitten!

Wat ik vergeten ben te vermelden, wat misschien de situatie wat beter omschrijft is het volgende.

Hij heeft zijn grenzen nodig en consequent gecorrigeerd worden. Dat is hoe ik het met hem heb gedaan, zonder fysieke handelingen en hij luisterde perfect. Doordat mijn huisgenoten dat niet toepassen, ook in mijn bij zijn heeft mijn correctie geen waarde meer. 

Zojuist is dit gebeurt, hij hapt in de pantoffel van mijn huisgenoot, iets wat niet word toegestaan, ik corrigeer hem hij kijkt en lijkt mij te begrijpen. MAar direct is de reactie van mijn huisgenoot, laat dat arme beestje en knuffelt hem. Dat ontkracht mijn correctie en volgens mij ook mijn hoe noem je dat gezag? leiderrol? 

Sorry voor de hele verhalen, haha, het doet mij nogal veel en probeer het zo snel mogelijk, zo goed mogelijk op te lossen!!

Een heftige kruising......hoeft niet perse maaaaar heeft wel duidelijke grenzen nodig....... Mijn tweede hond was ook een kruising Rottweiler - Duitse herder, een reu Sandor. Nooit heb ik een makkelijkere en vriendelijkere hond gehad dan hij. Nooit heeft hij een conflict of gevecht gehad met een andere hond. Door zijn kalmte en lichaamstaal had hij bij alle honden direct de leiding. Hij hoefde maar te kijken of ze gingen al aan de kant. In mijn ogen is dat dominantie en niet wat jij beschrijft in je hond Wap.

Ik lees eerder gedrag wat ontstaat uit onzekerheid door onduidelijke grenzen en een hardhandige opvoeding in het verleden. Doordat er uiteraard wel een karaktertje in zit reageert hij met "agressie", grommen, of het afdwingen van zijn zin.

De tweede opmerking van Landseer is wel degelijk een juiste. Wat heeft deze hond in de basis nodig? Buiten dat ze slim zijn en graag werken en dus echt training/ geestelijke uitdaging nodig hebben hebben ze ook beweging nodig. Met Sandor heb ik alles doorlopen op het gebied van gehoorzaamheid trainingen en liep ik GG wedstrijden met hem. Ik maakte dagelijks lange wandelingen of ging met hem fietsen. Je moet een band opbouwen met de hond, werk met hem.

Ik ben bang dat, als ik je voorbeelden zo lees, je toch in de basis regels en grenzen moet opstellen waar iedereen zich aan houdt. Bijvoorbeeld, aandacht opeisend gedrag wordt genegeerd en leverd nooit iets op, binnen in huis is er rust, buiten wordt er gespeeld en gerent, de hond wordt niet de hele dag geknuffeld, moet in zijn mand tijdens het eten....ik noem maar ff iets op. Kan je niet duidelijk maken dat, door het gedrag van je huisgenoten, de hond misschien weer weg moet? Is dat dan wat ze willen?

Wil je respect van je hond terug krijgen, dan zul je de hond eerst met respect moeten gaan behandelen, en ik heb begrepen dat jij dat ook wel doet maar je huisgenoten niet. Dit is een hond(beide rassen) die absoluut niet tegen onrecht kunnen, en een logisch gevolg: wanneer je een hond fysiek behandeld, zal hij ook fysiek worden tegen jou, want hij leert dat dit zo hoort(dat het normaal is), en hoe fysiek de hond wordt dat hangt weer af in welke mate de hond fysiek behandelt wordt.
Willen jullie samen in vrede kunnen samenwonen, dat zullen jullie allemaal respect moeten kunnen opbrengen voor wie en hoe de ander is/denkt, incl. de hond. Daar komt bij honden zijn over het algemeen eerlijk in hun handelingen, in tegenstelling met mensen die dagelijks hun maskers op zetten, en het kan dus heel goed wezen dat de hond laat merken/voelen hoe hij er over denkt, en dat kunnen dan ook fysieke correcties zijn. 

Jullie hebben waarschijnlijk regels in huis, en de hond zal zich waarschijnlijk niet houden aan die regels, en dat zal misschien ook wel zo zijn met bepaalde fatsoensnormen, en daar worden honden veelal op gecorrigeerd, en dat is wel nodig(hond moet ook leren hoe hij zich moet gedragen) alleen zie ik vaak dat die correcties hun doel niet halen, het doel is namelijk dat de hond zich gaat gedragen. De fout die hier vaak gemaakt word is dat het gedrag alleen, en dus ook maar voor een korte tijd, gestopt word, en daar blijft het bij. De hond word dus niet "verteld" hoe die zich wel moet gedragen, dat moet ie vervolgens maar raden of er toevallig achter komen, en dan vraag ik mij af waarom gewoon de hond niet vertellen hoe die zich moet gedragen i.p.v. te proberen het ongewenste gedrag af te leren, want honden willen er zo graag bij horen!

Dus dan kom je automatisch bij verschillende doelstellingen, bijvoorbeeld: een hond mag niet opspringen, dus bedenk wat ie wel moet doen, zeg hij moet i.p.v. springen voor je gaan zitten, rustig, dan word je doel 'de hond laten zitten' en daar ga je vervolgens aan werken. Nog één, hij mag niet als een idioot door de kamer vliegen wanneer er iemand binnen komt, het doel kan zijn 'hij moet blijven liggen op zijn plek' alleen dat kan wel veel te veel gevraagd zijn voor de hond, in plaats daarvan kan je eerst iets anders als doel stellen, 'hij moet in ieder geval rustig door de kamer lopen en mag alleen rustig snuffelen en niet opspringen maar gaan zitten'. 

Als je honden in huis hebt zul je ten alle tijde samen overeen moeten komen wat de doelen zijn die je wilt bereiken met de hond, daarna bespreek je, kom je overeen, met iedereen hoe je deze doelen wilt gaan halen, en vervolgens spreek je af dat iedereen zich hier consequent mee bezig gaat houden, en observeer je vervolgens hoe dit zal gaan. Ik bedoel dus niet dat iedereen maar hetzelfde moet doen, iedereen moet hetzelfde doel voor ogen hebben, dus de één zal dit gaan doen met geur, de ander met koekjes, en weer een ander gewoon met lichaamstaal/stem, en blijf letten op het fysieke, wanneer wij mensen fysiek worden met een hond dan (kan) de hond fysiek worden met de mens, en geen hem eens ongelijk.

Is het een optie dat jouw huisgenoten de hond voortaan negeren? Of willen ze dat ook niet doen? Een andere optie zou zijn om zoveel mogelijk beloningen (voer, speelgoed) te verstoppen voor je huisgenoten, zodat de kracht bij jou ligt. Jij bent de enige die met de hond speelt en die hem eten geeft. Moet natuurlijk wel haalbaar zijn met je huisgenoten.
Verder is het een kwestie van consequent blijven. Ooit zal hij door krijgen dat jij je niet gaat aanpassen en dat hij degene is die dat moet doen. Het is hartstikke rot, maar er zit voor mijn gevoel niets anders op.

Ja dat is zo vervelend als mensen dat doen.
Als je een volgende keer corrigeert en hij luistert naar je kun je gelijk 'goed zo' er heel vrolijk achteraan zeggen en je hond heel blij uit te nodigen met jou te komen knuffelen  
Of als je hond de pantoffel los laat zeg je zegt gelijk iets van kijk, (terwijl je een eigen speeltje pakt) deze is voor jou en doet daar heel leuk mee naar je hond.
Dan kan niemand een 'ahh.. arme hond' .. opmerking maken want hij mag alleen niet met de pantoffel, verder mag hij genoeg en is het nog steeds helemaal gezellig.

(Hier werkt dat trucje soms ook, want juist als mensen denken dat het zielig is gaan ze stiekem doen)

PS ik denk niet dat het je leiderrol aantast, maar het voor jou gewoon heel vervelend als er zo gereageerd wordt. Eerder een beetje respectloos van je huisgenoot.

Gr. Alexandra

Is er geen mogelijkheid om de hond tijdens uw afwezigheid, ergens weg te sluiten, b.v. in een buitenkennel?
(dit werkt natuurlijk niet  als u 12 uur per dag van huis bent, maar als tijdelijke oplossing)

Hoe ik het zie is het de kunst om je huisgenoten te bespelen en is het consequent zijn naar je hond iets wat daardoor vanzelf beter gaat.

Hier nog wat kleine dingetjes die ik vaak gebruik bij mensen die (bij mij dan) wel helpen:

- Ik probeer altijd te zeggen wat ze wel moeten doen ipv wat ze niet moeten doen, bijv. 'Mikey vindt het heerlijk als je haar aan de zijkant aait en op dr borst. (Eigenlijk zeg ik dus niet op dr hoofd aaien)

- Bij binnenkomst hier springt Mikey. Iedereen aait dan. In het begin zei ik niet aaien als ze sprong maar dat deed niemand. Nu pak ik snel zodra de bel gaat een handje kleine snoepjes. (ter voorbereiding staan die altijd op een plankje binnen handbereik) en terwijl ik de deur open doe strooi ik deze op de grond. Nu moeten ze Mikey wel aaien terwijl ze op de grond staat, of ze aaien niet. Beide zijn goed.

- Als Mikey iemand een lebber geeft hoor je vaak, ach geeft niet. Oke bij sommige mensen denk ik dan, oke moet je het zelf maar weten. Maar meestal zeg ik dan van, ja, maar ze heeft buiten net een vieze drol van een andere hond opgegeten en beschrijf ik even in wat smerige details hoe die drol eruit zag. Vaak vinden mensen het dan ineens niet meer zo erg dat ik zeg dat ze niet moet likken.

- Als Mikey opdringerig met een speeltje of iets aankomt voor aandacht en mensen gaan daar op in (terwijl ik het dus eigenlijk liever niet heb) zeg ik vaak iets van: Oh, Mikey heeft weer iemand gevonden waar ze de baas over kan spelen. Dit vinden mensen vaak een wat beledigende opmerking met als gevolg dat ze wel willen laten zien dat mijn hond niet de baas speelt over hun. Als ik Mikey dan wegstuur hebben ze niet dat 'ah zielig' gevoel, of ze sturen Mikey zelf weg.
(Overigens mag Mikey hier van mij rustig iedereen uitnodigen tot spel of aandacht, alleen als het té opdringerig wordt dan trek ik een grens van ho nou maar.)

En zo kun je per situatie proberen een oplossing te vinden waarbij je het zo kunt draaien dat er gebeurt wat jij wilt, zonder dat het over komt van.. ik wil dit niet, ik wil dat niet..

Succes.
Gr. Alexandra

Simpel weg briljant!! Ik kan begrijpen hoe mensen opeens anders reageren naar de heerlijk details over de drol.

Ik wil iedereen bedanken voor het reageren en mee denken. IK heb hier zeker wat aan.Want toen ik deze topic startte wilde ik niet alle schuld in de schoenen schuien van mijn huisgenoten. Zeker ook in mijn eigen schoenen. 

Bijvoorbeeld dat ik geirriteerd raak en niet een beeld moet creeeren over leiderrol dat word aangetast etc. Ik heb hier veel tips gelezen en goede adviezen. Ik ga hier mee aan de slag. Ik zal binnenkort even een account aanmaken en jullie op de hoogte proberen te houden. 

Ik ben jullie nu al zeer dankbaar.

Mijn hond is waarschijnlijk ook een kruising dh rottweiler en is juist een hond die niet de hele tijd moet voelen dat er een baas boven haar staat, zij moet juist het gevoel hebben dat er iemand is die haar begrijpt.

Ik vind het goed dat je niet alleen je huisgenoten de schuld geeft van de situatie, ik zou dan zelf nog blijer zijn met mensen die van de hond houden en onwetend wat fouten maken, dan mensen die de grote hondenkenner gaan uithangen en hem met harde hand gaan corrigeren bijvoorbeeld.

Wat ik zou doen is er een gedragsdeskundige bijhalen, iemand die je huisgenoten en jou natuurlijk ook, kan uitleggen wat er precies verkeerd gaat. Neem dan iemand die werkt met kalmerende signalen en positief ingesteld is, die kan uitleggen wat hondentaal is en hoe daarop te reageren.

Wat ik eerlijk gezegd een beetje mis in het verhaal: hoe goed gaat het qua samenleven tussen je huisgenoten en je hond?Want het gaat steeds over: hij luistert niet meer naar MIJ. Hij heeft lak aan MIJ. Hij ziet MIJ niet meer als leider. Maar heeft hij ook lak aan de anderen? Of gaat dat net heel goed?
Want als het goed gaat tussen jouw hond en de huisgenoten, moet je er misschien ook es bij stilstaan dat zij het misschien helemaal nog niet zo slecht doen. En dat de hond meer baat heeft van een losse samenwerking tussen mens en hond ipv een strenge.
Sta ook eens open voor andere samenlevingsvormen, leer er allemaal uit en haal het beste uit ieders visie, in het belang van de hond en jullie leven samen.

Dat heb ik er inderdaad niet in vermeld, omdat ik mijn probleem ermee wil op lossen en niet zo zeer hun probleem ermee. Dat puur, omdat ik uit eindelijk ook niet meer daar zal wonen en die hond mee neem. 
MAar goed hoe het tussen hun gaat, is in zekere zin goed. Ik kan niet ontkennen dat ze het niet ongelooflijk naar hun zin hebben, zowel de hond als huisgenoten. Alleen op een gegeven moment komt het tot een punt waar ze geen controle meer hebben over hem en hij te hard door gaat of niet ophoudt en dan word er geroepen of ik mijn door gedraaide hond eens bij me kan houden of kan leren te gehoorzamen naar hen.

Als ik het goed begrijp heb je de hond nog niet zo lang.. Er kan dus nog onmogelijk een goede band en vertrouwensrelatie bestaan tussen jullie, dat duurt nou eenmaal even. Ga lekker dingen ondernemen met hem, ga lekker wandelen, op een veldje oefeningen doen. Dingen ondernemen waardoor jullie band beter wordt en het vertrouwen tussen jullie groeit.

Daarnaast zou ik als ik jou was, tegen de huisgenoten zeggen "mijn hond, mijn regels" .. Als jij als eigenaar van deze hond, niet wil dat zij hem alles maar geven, dan gebeurt dat gewoon niet. Zo simpel is het!

Het gedrag van de hond is wel logisch in hondentermen. Hij kent jullie nog niet als zijnde "zijn roedel", hij is immers nog maar net bij jullie, van het overgrote deel van de mensen die daar wonen mag hij doen en laten wat hij wil en krijgt hij alles aangereikt en dan komt er iemand die hem NIET zomaar alles geeft en die WEL grenzen stelt en dan denkt een hond "wie denk jij wel niet dat je bent?". Dit is gewoon heel simpel een kwestie van nog niet de baas zijn en nog geen vertrouwensband hebben, hier kan jij niks aan doen, dit komt gewoon puur doordat de hond er nog niet zolang is.
Daarom is het dus héél belangrijk, om door het samen dingen doen en commando's te oefenen een band op te bouwen. Ik heb gemerkt dat die laatste, ook met snoepjes, een heel goede methode is om te bevestigen dat JIJ zijn baas bent.

Je zal zien dat als je dit een tijdje volhoud, dat de hond steeds meer naar jou toe zal trekken en zich steeds minder zal gaan aantrekken van je huisgenoten.

Succes!

PS. super dat je deze hond in huis hebt genomen! Petje af!

Ik kan je ook het boek 'Stoppen met blaffen' aanbevelen van Karen Pryor, dat gaat over trainen van zowel mensen als honden
In het geval van die pantoffel: ik had gevraagd, vind je het ook goed als het je gloednieuwe schoenen zijn? Dan vinden mensen het nl niet meer zo leuk (net als opspringen ; geeft niet hoor.... Nee, tenzij je net een nieuwe broek aanhebt en meneer kmt er met zijn modderpoten aanzetten).

Als ik het lees, lijkt het ook wel alsof je je heel verantwoordelijk voelt voor wat jouw hond bij anderen doet en dat je hond een correctie krijgt als die anderen lastig valt. Eigenlijk vind ik dat wel heel neerlijk van je huisgenoten naar de hond. Misschien helpt dit voorbeeld; mijn vader is dol op onze honden en brengt altijd kaas mee. Hij vindt het heerlijk om ze dat te geven. Mijn vorige hond begon dan heel wild tegen hem op te springen. Dat vond hij vervelend. In het begin stonden wij dan met die hond te worstelen maar dat had totaal geen zin. Op een gegeven moment heb ik tegen mijn vader gezegd, pa, als jij dit vervelend vindt, zijn er twee mogelijkheden. Of je brengt geen kaas meer mee, of je gaat strenger worden. Als je de volgende keer binnenkomt en 'nak springt, keer je je om en negeer je hem. Als 'ie gaat zitten geef je hem een stukje. Daarna gaan je eerst zelf rustig op de bank zitten en pas als ze dan naast je zitten, krijgen ze nog een stukje. Vragen mag, eisen niet. Dat mochten we vroeger van jou ook,niet. Na een paar keer hadden de honden het door en als pa kwam, gingen ze netjes voor hem zitten.

En weet je, ik zou ookgewoon zeggen tegen je huisgenoten, bij mij doet hij dat niet (bv springen, eten stelen, spullen stuk maken oid, ik weet niet wat hij doet?) maar als je wil dat hij dat bij jou ook nietdoet, zal je hem dat zelf moeten leren...)

Over dominant; je noemt je hond dominant als eigenschap, ik vind dat eigenlijk nog steeds een rare omschrijving, dominant zijn is geen karaktertrek maar een beschrijving van een verhoudinh tussen twee individuen in een situatie; bv moeder met kind achterin de auto, moeder bepaalt waar ze heen gaan en is de baas over het kind. Moeder is dominant. Moeder rijdt te hard en wordt aangehouden door de politie. Als ze slim is, stelt ze zich nu onderdanig op. Een hond kan zelfverzekerd zijn en vaker een dominante houding aannemen maar dat is eigenlijk niet zozeer wat ik in jouw verjaal lees. Ik lees veel meer een hond die grenzen opzoekt aftast, wat mag wel en wat kan hier niet. Da's niet hetzelfde als dominant. Het voordeel van honden die zoveel interactie aangaan, is dat ze ook makkelijker te trainen zijn. Mijn eerste husky was erg zelfverzekerd en als hij ergens geen zin in had, dan deed hij dat niet. Eten stelen was bij hem bv niet af te leren ;meneer wist wat hij wilde, ook al zagen we het aankomen en riepen me UUUHH en al was de comsequentie dat wij hem een correctie gaven (meestal een time out) dan boeide hem dat totaal niet....  

Als je huisgenoten klagen over je hond, zou ik hem met een vrolijke stem roepen, belonen en wat leuks doen en je huisgenoten op,hun flik,er geven dat ze de hond beter op,moeten voeden. Niet de hond atraffen, hij doet immers niks verkeerds naar jou?

Hallo hallo, 

ik wil iedereen nogmaals bedanken voor het reageren. We zijn inmiddels tijd verder. Dus een kleine update. Het gaat inmiddels goed. Wel groot verschil tussen hoe hij zich gedraagt in mijn bij zijn en dat van hun. Dat zorgt ook ervoor dat ze meer begrip hebben voor mijn manier van handelen en langzaam pikken ze die methode ook op. 

Verder ben ik het volkomen eens met de opmerkingen over " dominantie " en mijn kijk erop. mijn kijk daarop is veranderd en dat resulteert in een heerlijke relatie tussen mij en mijn hond. 

Bedankt voor het corrigeren van mijn gedrag, haha, we spreken elkaar gauw verder op het forum